 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Mental retardasyon, 18 yaşından önce başlayan ortalamanın altında entellektüel işlevsellik ve uyum becerilerinde yetersizlikle belirli heterojen bir bozukluktur. Bu yetersizlikler genetik, çevresel ve psikososyal etkenlerden etkilenirler.
DSM-IV entellektüel zayıflığın derecesine göre mental retardasyonu 4 tip olarak tanımlar; hafif mental retardasyon (IQ düzeyi 50–55 ile yaklaşık 70 arasında), orta derecede mental retardasyon (IQ düzeyi 35–40 ile 50–55 arasında), şiddetli mental retardasyon (IQ düzeyi 20–25 ile 35–40 arasında), derin (ağır) mental retardasyon (IQ düzeyi 20-25’in altında).
Mental retardasyonun herhangi bir zamanda toplumdaki prevalansının %1 civarında olduğu tahmin edilmektedir. En yüksek insidans okul çağındaki çocuklardadır, 10–14 yaşlarında pik yapar. Mental retardasyon erkeklerde kadınlardan bir buçuk kat daha sıktır.
Mental retardasyondaki nedensel etkenler genetik (kromozomal ve kalıtsal) durumlar; prenatal dönemde enfeksiyonlara ve toksinlere maruz kalma, perinatal travma (prematürite gibi); edinsel durumlar ve sosyokültürel etkenlerden oluşur.
|
Üye Girişi |
| Anasayfa |Site Kullanım ve Gizlilik Prensipleri | Hakkımızda | İletişim | Duyurular | Psikiyatri |
| COPYRIGHT © 2005 DPsikiyatri.Com Tüm Hakları Saklıdır |